قلب آبی

ما و چاردیواری خوابگاه

ورود به دانشگاه و ادامه تحصیل در مدارج بالاتر از جمله اهدافی است که بسیاری از افراد در زندگی خود به دنبال رسیدن به آن هستند . حتی در مواردی افراطی تر جز آرزوها و رویاهای کوچک برخی انسانها به شمار می رود . آن زمان که چنین افرادی غرق در رویای کوچک خود به سر می برند ٬ به چیز دیگری فکر نمی کنند و به هر دری می زنند تا آرزوی کوچکشان به حقیقت بپیوندد .

وقتی به چنین رویایی کوچک دست یافتند و وارد دانشگاه شدند ٬ اندک اندک به این باور می رسند که رویای کوچکشان در عین شیرینی چه تلخی های پنهانی را در خود جای داده است ! این تلخی های پنهان همان مشکلات و مسائلی است که زندگی دانشجویی برای آنها در پی دارد .

دوری موقت از خانواده و دوستان ٬ سازش با هر گونه وضعیت احتمالی ٬ بی پولی در بعضی اوقات ٬ دلتنگی ها و احساسات تازه و ناشناخته ٬ و ... تنها بخشی از پیامدهای زندگی دانشجویی است که در کنار واقعیات خوش آن روی سکه یعنی دانشجو بودن ٬ ادامه تحصیل در سطح بالا ٬ شان اجتماعی بالاتر و ... وجود دارند .

به تازگی علاوه بر پیامدهای بدی که ذکر شد ٬ واقعیت تلخ دیگری گریبان گیر زندگی دانشجویی برخی افراد شده است و آن عبارت است از خوابگاه .

معمولا از خوابگاه به عنوان مکانی یاد می شود که دانشجو بر اساس نیاز به وجود محلی برای سکونت موقت در شرایطی که از جغرافیای سکونت اصلی خود دور است ٬ به آن پناه می آورد و سعی می کند در آن حداقل شرایط مناسب زیستی و روحی ـ روانی را در کنار دیگر افراد مشابه خود برای ادامه تحصیل و مهمتر از آن ادامه زندگی اش در یک مرحله جدید به وجود آورد . به عبارتی دیگر خوابگاه محل آسایش فکری و روحی ـ روانی یک دانشجوست تا بهتر بتواند رویای کوچک اما حقیقت یافته اش را کنترل و هدایت کند .

اما شرایط نابه سامان و مشکلات خوابگاهی در شرایط کنونی این قدرت کنترل و هدایت را از بسیاری از دانشجویان خوابگاهی گرفته است و بر خلاف انتظار نه تنها محلی برای آسایش روحی ـ روانی آنها نبوده بلکه به کابوسی وحشتناک تبدیل شده است که زندگی دانشجویی آنها را تحت تاثیر خود قرار داده است .

از جمله مهمترین مشکلات خوابگاهی که همه ما با آن روبه رو هستیم می توان به موارد زیر اشاره کرد :

۱-  هزینه بالای شهریه خوابگاه :

که هر سال روبه افزایش است و همواره بسیاری را دچار مشکلات فراوانی نموده است . به طوری که در سال جاری تحصیلی بسیاری از متقاضیان خوابگاه تا هزینه یک سال را نپرداختند ٬ نتوانستند ساکن شوند و مشکلاتی برای آنها فراهم شد ٬ حال بماند که در ابتدای ترم مسئولین محترم خوابگاه تا حدود یک ماه به دختران خوابگاه نمی دادند و آنها مجبور بودند یا به خانه شان در شهرهای نزدیک تر برگردند ٬ یا به خانه اقوام و آشنایان پناه برند و یا به طور کل به فکر سکونت در محلی غیر از خوابگاه باشند .

۲- نبود اتاق و اسکان چند نفره :

این مورد مهمترین مشکلی است که طی این دو سال تحصیلی گریبان گیر دانشجویان خوابگاهی بوده است . ( به خصوص پسران ) در وضعیت کنونی اسکان ۴ نفر در اتاقی که استانداردهای سکونت حداکثر ۲ نفر را داراست خود مشکلات روحی ـ روانی و ... بسیاری را در پی دارد هر چند بچه ها تا آنجا که ممکن بوده است خم به ابرو نیاورده اند و به خوبی و خوشی با هم اتاقانشان کنار آمده اند ٬ اما این مسئله زمانی ناراحت کننده می شود که چنین سکونتی فقط خاص ما دانشجویان افغانستانی باشد و دیگر به اصطلاح خارجی ها در اتاقهایی یک نفره ساکن باشند و نخواهند که هیچ گونه مساعدت و کمکی در این زمینه با بچه های ما داشته باشند . کما اینکه نمونه های فراوانی به خصوص در خوابگاه پسران امسال رخ داد که یا اشخاص را به کلی از سکونت در خوابگاه منصرف ساخت و یا آنها را روانه اتاق های بچه های دیگر و حتی سالن تلویزیون و .... نمود . مطمئنا دختران نیز با چنین مسئله ای روبه رو هستند .

۳- غذای خوابگاه :

کیفیت بد غذای خوابگاه را همه خوابگاهی ها احساس کرده اند و به آن پی برده اند و فکر نمی کنم کسی باشد که وصف کباب ٬ قیمه و قورمه سبزی خوابگاه با انواع و اقسام موادی که در آنها استفاده می شود که بر جسم و روح افراد تاثیر گذار است ٬ را نشنیده باشد .

تنها خاصیت و خوبی ای که غذای خوابگاه دارد این است که ما را به یاد مادرانمان و آن غذاهای ساده اما خوش طعم و سالمی که تهیه می کرد و ما بعضی اوقات ناز می کردیم و برخی را میخوردیم و بعضی دیگر را نمیخوردیم ٬ می اندازد وگرنه غذای خوابگاه دیگر هیچ فایده و خوبی ای ندارد و خوردن آن صرفا برای رهایی از گرسنگی و ضعف است .

به هر حال خوابگاه دانشجویی این مشکلات را در بردارد و به عقیده من وجود این مسائل زمینه ساز بسیاری از مسائل دیگری است که ممکن است در سطح خوابگاه ها به وجود آیند اما چاره ای جز تحمل نیست و باید امیدوار بود که روز به روز مشکلات خوابگاهی مان کمتر شود تا با فکری آزادتر و خیالی آسوده تر به امر تحصیل خود که از همه چیز مهمتر است بپردازیم .

+نوشته شده در ۱۳۸٦/۱٠/۱۱ساعت۳:٠۸ ‎ب.ظتوسط مهدی ناطق | نظرات ()