قلب آبی

اینترنت

اینترنت را باید بزرگ‌ترین سامانه‌ای دانست که تا کنون به دست انسان طرّاحی، مهندسی و اجرا گردیده‌است. این شبکهٔ عظیم جهانی، در ابتدا، با انگیزهٔ همکاری، دست‌رسی چند سویه به منابع و مهارت‌های محاسباتی، و امکان‌پذیری کار در زمینه‌های بین‌رشته‌ای (interdisciplinary) علوم و مهندسی شروع شد (در اواخر سال ۱۹۶۰ (میلادی). تنها از اواسط دهه ۱۹۹۰ است که اینترنت به صورت یک شبکهٔ همگانی (public) و جهانی (world wide) درآمده‌است. وابسته شدن تمامی فعّالیّت‌های بشر به اینترنت در مقیاسی بسیار عظیم و در زمانی چنین کوتاه، حکایت از آغاز دوران تاریخی نوینی در عرصه‌های گوناگون علوم، فن‌آوری و به خصوص در نحوهٔ تفکّر انسان دارد.

شواهد زیادی در دست است که از آنچه اینترنت برای بشر خواهد ساخت و خواهد کرد، تنها مقدار بسیار اندکی به واقعیّت درآمده‌است.

بزرگ‌ترین دشواری‌های فنّی در اینترنت آینده را پیچیدگی (complexity)روزافزون سیستم و مسائل مربوط به مقیاس‌پذیری (scalability)آن تشکیل می‌دهد. به زبان علمی ساده، سامانه‌هایی را پیچیده می‌خوانیم که درآنها اجزاء متعدّدی درمقیاسها و اندازه‌های متفاوت به همکاری می‌پردازند، به گونه‌ای که هیچ یک ازآن‌ها کم‌اهمّیّت ترازدیگری نیست. فن‌آوری خدمات وب (web services)به منظور مدیریت مؤثّرتر پیچیدگی، و نیز بهبود مقیاس‌پذیری اضافه گردیده‌است. برای برخورد با مشکل مقیاس پذیری اینترنت، کنسرسیوم وب جهان‌شمول اقدام به ایجاد اکس‌ام‌ال کرد که یک محصول شرکت مایکروسافت است.

بزرگ‌ترین تحوّل لازم برای گذر از اینترنت کنونی به نوع آینده را می‌شود پدیده بسیار بااهمّیّت وب معانی گرا (semantic web) دانست. شاید بتوان این وب جدید را که بشر هنوز در نقطه آغازین برپایی آن است، فضایی جهانی از جنس محاسبات هوشمند ماشینی دانست که درآن تمامی دانش بشر ازآغاز تا هر نقطه زمانی دیگر به منظور همکاری،و رقابت در دسترس ماشین وانسان قرار خواهد داشت.

واژه«اینترنت» درمعنای عام برای اشاره به مفهوم » و "internetwork" (و خلاصه‌تر "internet" با i کوچک) به کار می‌رود.

ساختار اینترنت :

اینترنت را می‌شود شبکه ای عظیم متشکّل از میلیون‌ها رایانه مختلف دانست که از شبکه‌های متفاوت، با کاربران گوناگون، و دارای علایق و اهداف محاسباتی متعدّد به وجود آمده باشد، ولی در نهایت به صورت یک شبکهٔ جهان‌شمول واحد و در مقیاس جهانی به هم متّصل شده‌است.

تا کنون، طرّاحی و ایجاد اینترنت بر اساس معماری‌های گوناگونی انجام گرفته‌است. از جمله مهم‌ترین آنها باید معماری دو ردیفه (two-tier architecture)، معماری سه ردیفه (three-tier architecture)، و نیز چند ردیفه (multi-tier architecture) را برشمرد.

در اینترنت به طور کلّی می‌توان همهٔ رایانه‌ها را به دو دسته تقسیم کرد. سرویس‌گیرنده / سرویس‌دهنده (Client / Server). سرویس‌دهندگان، خدماتی را (مانند وب و FTP) برای سایر سامانه‌ها فراهم می‌کنند و سرویس‌گیرندگان، سامانه‌هایی هستند که برای دست‌یابی به این خدمات، به سرویس‌دهندگان وصل می‌شوند. یک رایانهٔ سرویس‌دهنده می‌تواند چند سرویس را فراهم کند. برای مثال روی یک سرویس‌دهنده، یک نرم‌افزار وب سرور و میل سرور نصب کنیم.

یکی از استفاده‌های اینترنت شرکت در گروه‌های مختلف اینترنتی است مثل مجموعهٔ گروه‌های اینترنتی یاهو (Yahoo!). کسانی که می‌خواهند عضو این نوع گروه‌ها شوند باید یک ID در یاهو داشته باشند که این کار بسیار ساده‌ای است .گروه‌های یاهو به بخش‌های بسیار متنوّعی تقسیم می‌شود که در صفحهٔ اوّل یاهو گروپ (Yahoo! Group) دسته‌بندی‌های آن وجود دارد.

ادامه دارد .........

+نوشته شده در ۱۳۸٦/۳/٢٠ساعت۱:٥٦ ‎ب.ظتوسط مهدی ناطق | نظرات ()